23 Ekim 2013 Çarşamba

Büyük hata...

"Sev çünkü sevmek en kolay" diyor ya şarkıda, gerçekten öyle. Seveceksin aga, ölümüne seveceksin, aptalca seveceksin, karşılıksız ve hatta köpekler gibi... (Her ne kadar genelleyerek anlatılacak olsa da bundan sonra yazılanlar kişisel tecrübe olduğundan, durum sizde böyle değilse lütfen nispet yapar gibi yorum yazmayın) Ama belli etmeyeceksin karşıya. Hele hele hayatında hiç evcil hayvanı olmamış hatta hiçbir hayvanın başını bile okşamamış bir sevgiliye bunu belli etmeyeceksin işte.  Çünkü hayatında anne-babasından başka kendisini karşılıksız ve böyle salakça seveni hiç olmamış birisi, seninle karşılaştığında ne yapacağını bilemez ve ayının yavrusunu severken öldürmesine benzer durumu.
Belli etmeyeceksin, belli ettiğin an "elde var bir" olursun ve senin için hiç bir çaba sarf etmesine gerek olmadığını anlayan bir sevgiliden daha fazla canını yakamaz hiç kimse... Uğruna her şeyinden, herkesinden vazgeçersin ama o senin için hiç bir şeyinden ve hiçkimsesinden vazgeçemez; çünkü biliyordur artık senin sevginin şartlara bağlı olmadığını, herhangi bir karşılık esasına dayanmadığını, ne yaparsa yapsın veya ne yapmazsa yapmasın senin sevginin her daim arttığını... Senin için çabalamasına gerek yoktur artık. Sen istersin ki klasik ve klişe kadın-erkek münasebetlerinden farklı olsun her şey ama öyle olmaz işte...
Konu sadece hanımlar veya sadece beylerle ilgili değil, sanırım insan olmak-lığın kaçınılmaz fıtrî sonucu bu. Çok temel bir menfaat ilişkisi bir bakıma. Elde etmek istediğiniz her şey zaten elinizde ise ve kaybolma ihtimali de yoksa neden daha fazla çaba sarf edesiniz ki? Salarsınız kendinizi, müebbet tatil...
Bazen düşünüyorum eğer beni de bu şekilde seven birisi olsaydı ben ne yapardım acaba?