28 Haziran 2009 Pazar

Kağıt Gemi



İki akşamdır halk otobüsünde , otobüs biletinden kağıt gemi yapmaya çalışıyorum, eve giderken. Bügun başardım!
Kağıt kurbağa yapımıyla karıştırdığımdan, nasıl yapıldığını sürekli unuturum kağıt geminin. İnsan deli oluyor! Gerçekten. Ama artık yaptım ve mutluyum.
Bazen küçük bi kağıt parçası yeter mutlu olmaya.

Bu arada dikkat ettim de yazdığım çoğu şey otobüste geliyor aklıma. Yani insan otobüste ne çok (!) şey yapabilirmiş meğer. Ya da başka bi açıdan bakarsak otobüs-dolmuş yolculuğunda geçen süre ne kadar da uzun. En değerli vakitlerimiz otobüste-dolmuşta geçiyor belki de. Yani "yol"da.

Zaten hep "yol" değil midir bize öğreten, bizi güldüren, bizi öldüren.
Bazen insan biraz "durmak" istiyor. Zaten durmak da daha yavaş bir hareketten başka nedir ki? İşte o yüzden insan gerçekten durmak istiyor. Ama durursa üzerinde yolculuk ettiği kağıt gemiyle birlikte dibe batabilir. Korktuğu şey bu işte insanın. Halbuki "dip", korkulacak bir şey de değildir aslında. En güzel ve nadir canlılar okyanus derinliklerinde yaşar.
Peki sonuçta ne demek istiyorum. Bilmiyorum. Bilseydim yazmaz yapardım.

13 Şubat 2009
20:45

22 Haziran 2009 Pazartesi

Abi alsın...


Geçen gün mahallemizdeki küçük markette alışveriş yapıyorum. Benim yaşlarımda, en fazla benden bir-iki yaş küçük güzel bi hanım kız da alışveriş yapıyor. Ödemeyi yapacakken ben de kasanın yanındaydım. Marketçi abiye dönüp "Önce abi alsın" dedi benim için.
Anam!
Nasıl hissediceğimi şaşırdım. Ne diyceğimi bilemedim.
O an, işte o an, bir tutam kılın-tüyün insan ilişkilerindeki etkisini yeniden farkettim, üzülerek.
Zira biraz uzunca bıyık bırakmıştım bir süredir.
Ama yani bıyıklıyız diye hemen abi mi oluyoruz? Anlamadım gitti insanların bu bıyığa, sakala yaklaşımlarını.
O an aklıma hemen Karacaoğlan geldi. Lisede okuyup çok güldüğüm bi koşma'sı vardır rahmetlinin. Bi gün benim de başıma geleceğini nerden bilebilirdim. Şöyle biter koşması:

Karacaoğlan derki n'oldum n'olayım
Akar sularınan bende geleyim
Sakal seni makkabınan* yolayım
Bir kız bana emmi dedi n'eyleyim.


*cımbız