22 Haziran 2009 Pazartesi

Abi alsın...


Geçen gün mahallemizdeki küçük markette alışveriş yapıyorum. Benim yaşlarımda, en fazla benden bir-iki yaş küçük güzel bi hanım kız da alışveriş yapıyor. Ödemeyi yapacakken ben de kasanın yanındaydım. Marketçi abiye dönüp "Önce abi alsın" dedi benim için.
Anam!
Nasıl hissediceğimi şaşırdım. Ne diyceğimi bilemedim.
O an, işte o an, bir tutam kılın-tüyün insan ilişkilerindeki etkisini yeniden farkettim, üzülerek.
Zira biraz uzunca bıyık bırakmıştım bir süredir.
Ama yani bıyıklıyız diye hemen abi mi oluyoruz? Anlamadım gitti insanların bu bıyığa, sakala yaklaşımlarını.
O an aklıma hemen Karacaoğlan geldi. Lisede okuyup çok güldüğüm bi koşma'sı vardır rahmetlinin. Bi gün benim de başıma geleceğini nerden bilebilirdim. Şöyle biter koşması:

Karacaoğlan derki n'oldum n'olayım
Akar sularınan bende geleyim
Sakal seni makkabınan* yolayım
Bir kız bana emmi dedi n'eyleyim.


*cımbız

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder